Wijzigingen in regeerakkoord door wijzigingen vennootschapsbelasting raakt verzekeraars in de solvabiliteit

  • Print
  • Connect
  • Email
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
Door Peter Franken, Simon Cureton

Op 10 oktober 2017 heeft de nieuwe regering Rutte III van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie hun regeerakkoord gepresenteerd. In “Vertrouwen in de toekomst, Regeerakkoord 2017 – 2021” geeft de regering haar beoogde doelstellingen weer, zowel kwalitatief als uitgedrukt in begroting.

Voor verzekeraars zijn er twee voorstellen over vennootschapsbelasting (hierna: VpB) die impact zullen hebben op de hoogte van hun solvabiliteit onder Solvency II.

Het eerste voorstel betreft het terugbrengen van de VpB van 25% naar 21%. Het percentage wordt tussen 2019 en 2021 afgebouwd volgens het volgende schema:

Jaar Vpb tarief
2018 25.0%
2019 24.0%
2020 22.5%
2021 21.0%

De verlaging van de VpB zal verlagend werken op de hoogte van de Loss Absorbing Capacity of Deferred Tax (LAC DT) en daarmee de Solvency Capital Requirement (SCR) verhogen. Ook zal het beschikbaar eigen vermogen voor de bepaling van de solvabiliteitsratio mogelijk lager worden indien een verzekeraar een Deferred Tax Asset (DTA) op de balans heeft opgenomen. Dit geldt mogelijk wanneer een deel van de DTA gevormd is door verlies uit het verleden en niet gevormd is als gevolg van tijdelijke waarderingsverschillen tussen de Solvency II balans en de fiscale balans.

Het tweede voorstel betreft het versoberen van de verliesverrekening. Momenteel is een verlies in de VpB verrekenbaar met de winst van het voorafgaande jaar (carry back) of de 9 jaren daarna (carry forward). De carry forward wordt beperkt tot zes jaar. Het Rijk rekent de eerste besparing van deze maatregel in 2028 naar zich toe. De beoogde ingangsdatum of inhoud van de regel is nog onbekend. Onze verwachting is dat gegeven de ingerekende besparing vanaf 2028, de maatregel tussen 2019 en 2022 zal ingaan.

Deze tweede maatregel heeft ook impact op de hoogte van de LAC DT. De oorzaak hiervan ligt in de mogelijkheid van het verrekenen van belastingschulden bij toekomstige winsten door het verlies als gevolg van de simultane schok, waarvoor de verzekeraar de SCR moet aanhouden. Winsten tussen het 6e en 9e jaar kunnen straks niet meer worden meegenomen.

Ditzelfde geldt voor de terugverdienbaarheid van de DTA met belastingschuld uit toekomstige winsten. Dit zal moeilijker worden. Verzekeraars dienen zich bovenstaand alvast te realiseren bij het opstellen van hun kapitaalsbeleid en bij het managen van verwachtingen van hun stakeholders over de hoogte van de Solvency II ratio.

Authors

Gekenmerkte onderwerpen